Teneryfa Puerto de la Cruz Sol Costa Atlantis 08.2024

375 obrazów

Nareszcie! Po kilku godzinach spędzonych w chmurach, koła samolotu z głośnym piskiem dotykają pasa startowego. Meldujemy się na Teneryfie! Z lotniska kierujemy się prosto na zieloną północ wyspy, do naszego głównego celu – Puerto de la Cruz. Gdy tylko dojeżdżamy na miejsce, od razu rzuca nam się w oczy potężna, geometryczna bryła naszego hotelu: Sol Costa Atlantis. Szybkie, sprawne zameldowanie, rzucamy walizki w kąt pokoju, otwieramy szeroko okno i... dociera do nas ten niesamowity, głośny szum. Tak, to potężne fale Atlantyku rozbijają się dosłownie kilkadziesiąt metrów od nas! Nie ma czasu do stracenia, szkoda dnia na siedzenie w pokoju. Zmieniamy buty na wygodniejsze i ruszamy w miasto! Pierwszy spacer: Avenida de Colón Wychodzimy z hotelu i od razu wchodzimy na przepiękny, szeroki deptak ciągnący się wzdłuż oceanu. Pierwsze wrażenie? Magia! Z jednej strony surowe, spienione fale uderzające o czarne, wulkaniczne skały, a z drugiej – tętniące życiem miasteczko. Promenada jest niesamowicie klimatyczna. Mijamy: Mnóstwo urokliwych sklepików z pamiątkami, lokalnymi rzemiosłami i letnimi ubraniami (ciężko się powstrzymać, żeby od razu czegoś nie kupić!). Kawiarnie, z których unosi się zapach świeżo parzonej kawy i hiszpańskich churros. Palmy delikatnie szumiące na wietrze, które od razu przełączają nasz mózg w tryb „totalny urlop”. Spacerujemy bez pośpiechu, chłonąc czyste, oceaniczne powietrze i ciesząc się przyjemnym ciepłem. To idealne przywitanie z wyspą i zapowiedź genialnych wakacji. Wieczorem wracamy do Sol Costa Atlantis, odpalamy z balkonu widok na nocny ocean i już nie możemy się doczekać, co przyniesie kolejny dzień!

722 obrazów

Dzień 3: Wielkie emocje w Loro Parque i legendarne Smocze Drzewo w Icod de los Vinos Trzeci dzień naszej kanaryjskiej przygody zapowiadał się niezwykle intensywnie, więc nie marnowaliśmy czasu. Pobudka z samego rana, szybkie śniadanie i ruszamy w drogę! Przed nami dwa absolutne hity północnej Teneryfy: najsłynniejszy park zoologiczny na świecie oraz miasteczko, w którym czas zatrzymał się setki lat temu. Poranna misja: Loro Parque! Kto planuje wizytę w Loro Parque, ten wie, że logistyka i parkowanie pod samym wejściem w sezonie graniczą z cudem. Nam jednak dopisało ogromne szczęście! Wyruszyliśmy na tyle wcześnie, że bez żadnego stresu udało nam się zaparkować auto pod samym Loro Park. Idealny początek dnia! Samo miejsce to o wiele więcej niż zwykłe zoo – to potężny, niesamowicie zadbany ogród botaniczno-zoologiczny z bujną, tropikalną roślinnością, stylizowany na tajską wioskę. Spędziliśmy tam kilka dobrych godzin, krążąc od jednej atrakcji do drugiej. Program dnia ułożyliśmy pod słynne pokazy, z których każdy trwa około 30 minut: Pokaz orek – potężne ssaki i zapierające dech w piersiach akrobacje (pierwsze rzędy, tzw. Splash Zone, wychodzą z tego kompletnie mokre! ????). Pokaz delfinów – niesamowita harmonia, inteligencja tych zwierząt robi ogromne wrażenie. Lwy morskie – dawka potężnego humoru, te zwierzaki to urodzeni aktorzy! Pokaz papug – od których przecież zaczęła się cała historia parku (Loro to po hiszpańsku papuga). Do tego gigantyczne akwarium z tunelem pod rekinami i fantastyczne Planet Penguin, gdzie setki pingwinów żyją na prawdziwym, sypiącym z sufitu śniegu. Magia! Popołudniowy klimat w Icod de los Vinos Po tak intensywnych godzinach i solidnym obiedzie, spakowaliśmy się do samochodu i ruszyliśmy dalej na zachód, do kolonialnego miasteczka Icod de los Vinos. Główny cel? Zobaczyć żywą legendę Teneryfy – El Drago Milenario, czyli legendarne Smocze Drzewo. Choć z botanicznego punktu widzenia to nie drzewo, a gigantyczna dracena, jej wiek szacuje się na kilkaset (a niektórzy twierdzą, że nawet tysiąc!) lat. Na żywo ten potężny, rozłożysty pień i korona wyglądają wręcz majestatycznie – jak coś rodem z filmu fantasy. Samo Icod urzekło nas swoim spokojnym, sielskim klimatem. Po spacerze wokół placu Andrés de Lorenzo Cáceres i podziwianiu tradycyjnej, kanaryjskiej architektury z drewnianymi balkonami, usiedliśmy w jednej z lokalnych bodeg. Północ wyspy słynie z genialnego wina (szczególnie ze szczepu Malvasia, którym zachwycał się już Szekspir), więc nie mogliśmy odmówić sobie krótkiej degustacji. Do hotelu Sol Costa Atlantis wróciliśmy wieczorem, padnięci, ale z głowami pełnymi niesamowitych wspomnień. To był dzień pełen wrażeń!

468 obrazów

Dzień 5: Legendarna Masca, potężne Los Gigantes i słoneczne Playa de las Américas Piąty dzień to była absolutna petarda i trasa, na którą czekaliśmy od samego początku wyjazdu. Dzisiaj ruszyliśmy na podbój zachodniego i południowego wybrzeża Teneryfy. Czekały na nas zakręty mrożące krew w żyłach, gigantyczne klify i zupełnie inny, kurortowy klimat wyspy. Pasiaste drogi i piękne widoki – ruszamy! Przystanek 1: Wioska Masca – Ukryty świat w sercu gór Teno Wyruszyliśmy z Puerto de la Cruz wcześnie rano, aby pokonać słynną, ekstremalną drogę TF-436 zanim pojawią się na niej autokary turystyczne. Droga do Masca to jazda bez trzymanki – dziesiątki serpentyn, agrafek tak ciasnych, że trzeba składać lusterka, i przepaście tuż za krawędzią asfaltu. Emocje za kółkiem gwarantowane! Gdy jednak dojeżdża się na miejsce, wszelki stres znika. Masca, nazywana często „kanaryjskim Machu Picchu”, to maleńka wioska zawieszona na grani potężnego wąwozu, otoczona strzelistymi, wulkanicznymi szczytami i palmami. Widok na charakterystyczną, ostro zakończoną skałę pośrodku doliny zapiera dech w piersiach. Spacer wąskimi, kamiennymi ścieżkami wśród tradycyjnych domków i kaktusów sprawia wrażenie, jakbyśmy przenieśli się do zupełnie innego, zaginionego świata. Przystanek 2: Acantilados de Los Gigantes – Ściany Olbrzymów Z Maski zjechaliśmy w dół, prosto w stronę wybrzeża, do miasteczka Los Gigantes. Naszym celem były potężne, pionowe klify, które rdzenni mieszkańcy wyspy (Guanczowie) uważali za „Ścianę Piekieł”. I trudno im się dziwić! Te bazaltowe ściany strzelają pionowo z oceanu na wysokość nawet 600 metrów! Usiedliśmy w porcie z widokiem na te monumentalne kolosy, popijając chłodne napoje. Ogrom tych skał w zestawieniu z malutkimi jachtami kołyszącymi się na wodzie robi piorunujące wrażenie na żywo. Żadne zdjęcia nie oddają tej potęgi natury. Przystanek 3: Playa de las Américas – Słońce i kalifornijski chillout Na koniec dnia zmieniliśmy klimat o 180 stopni i wjechaliśmy do imprezowego serca południa – Playa de las Américas. Jeśli północ wyspy wokół naszego Puerto de la Cruz jest zielona, spokojna i kolonialna, to tutaj rządzi zupełnie inna energia. Szerokie, palmo-drzewne aleje, nowoczesne hotele, amerykański styl i mnóstwo surferów łapiących fale na tutejszych mieliznach. Zrobiliśmy długi spacer wzdłuż wybrzeża, zjedliśmy świetny obiad i po prostu chłonęliśmy ten gwar i wakacyjny luz, brodząc w ciepłym oceanie. Słońce świeci tu wyjątkowo mocno! Po całym dniu pełnym tak skrajnych wrażeń – od surowych, mglistych gór po hałaśliwy, słoneczny kurort – wróciliśmy wieczorem do naszego cichego Sol Costa Atlantis. Kolejne kilometry na liczniku i kolejne niesamowite wspomnienia do kolekcji.

13 obrazów

???? Dzień 7: Ostatnie pluskanie, pożegnalny spacer i pakowanie walizek. Czas wracać! Wszystko, co dobre, szybko się kończy – nadszedł ten moment wyjazdu, którego nikt z nas nie lubi. Nasz tydzień na Teneryfie nieubłaganie dobiegał końca. Dzisiejszy dzień był idealną klamrą kompozycyjną tych wakacji. Postanowiliśmy spędzić go bez pośpiechu, wyciskając z ostatnich godzin w Puerto de la Cruz tyle, ile tylko się da, i chłonąc kanaryjski klimat na zapas. Poranne łapanie słońca przy basenie Dzień zaczęliśmy od ostatniego, pysznego śniadania w Sol Costa Atlantis. Potem od razu wskoczyliśmy w stroje kąpielowe i zameldowaliśmy się przy hotelowym basenie. Choć w głowie powoli tliła się już myśl o pakowaniu walizek, postanowiliśmy totalnie się odciąć. Ostatnie skoki do wody, chwila relaksu na leżaku z widokiem na palmy i wystawianie twarzy do zjawiskowego, kanaryjskiego słońca, którego w Polsce tak bardzo nam brakuje. Każde uderzenie fali o falochron za hotelem brzmiało dzisiaj jakoś inaczej – jakby ocean też żegnał się z nami przed wylotem. Ostatni spacer po magicznym deptaku Po obiedzie ruszyliśmy na nasz ostatni, pożegnalny spacer wzdłuż brzegu po pięknym deptaku Avenida de Colón. Przeszliśmy go dzisiaj bardzo powoli, zatrzymując się przy miejscach, które przez ten tydzień stały się nam tak bliskie. Mijaliśmy tętniące życiem sklepiki, z których ulatniała się wakacyjna muzyka, znajome kawiarnie i surferów, którzy niezmiennie, z niesamowitą pasją walczyli z falami na Playa de Martiánez. Kupiliśmy jeszcze ostatnie, drobne pamiątki, zjedliśmy genialne lody i po prostu staliśmy dłuższą chwilę przy barierce, patrząc na bezkresny, błękitny Atlantyk. Północ Teneryfy ma w sobie coś tak magnetycznego, że człowiek od razu zaczyna planować, kiedy tu wróci. Pakowanie i pożegnanie z Sol Costa Atlantis Późnym popołudniem wróciliśmy do pokoju, by zmierzyć się z największym wyzwaniem każdego podróżnika: upchnięciem ubrań, sosów mojo, aloesów i pamiątek do walizek. Tradycyjnie – było ciężko, ale misja zakończyła się pełnym sukcesem! Wieczorem, siedząc na balkonie i patrząc na rozświetloną promenadę Puerto de la Cruz, zrobiliśmy szybkie podsumowanie. To były niesamowite wakacje. Przepiękna, zielona północ, potężne góry, zapierające dech w piersiach klify i hotel, który okazał się genialnym wyborem. Teneryfo – byłaś dla nas wspaniała!